شهرت

بایگانی‌ها محیط زیست - شهرت

حراج آخر پاییز ۱۳ فروردین ۱۳۹۵

 هادی صدری*

ارزان شد!

خوشحال نشوید، گوشت و مرغ و لبنیات ارزان نشده است.

«مرگ» است که ارزان شده است، «مرگِ درختان». به قیمت چند متر ملک تجاری و مسکونی. یا شاید هم به قیمت ساختن چندین کافۀ روشن‌فکری تا در آن بتوانیم نوشته‌های این‌چنینمان را بنویسیم.

سبز تویی که سبز میخواهم

سبز تویی که سبز می‌خواهم*

محمد کردم آسایش*

وقتی صحبت از محیط‌زیست می‌شود، ذهن همه می‌رود به سمت طبیعت بکر و حیات‌وحش یا حمایت از حقوق حیوانات، موضوعاتی مثل آتش‌سوزی جنگل، یوزپلنگ یا سگ‌کشی. اما کمتر ذهنی درگیر این می‌شود که تکلیف زیستِ انسان‌هایی که در محیطی به نام شهرها می‌گذرد و بیش از ۷۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دهند، چیست؟

وقتی صحبت از محیط‌زیستِ شهری است، گویی دربارۀ پدیده‌ای ناشناخته صحبت می‌شود یا اینکه محیط زیست‌شهری به فضای سبز شهری و فقط به سرسبزکردن شهر، تقلیل پیدا کرده و فانتزی خوانده می‌شود. بی‌توجهی به محیط‌زیست شهری با چنان شدتی مواجه است که حتی سازمان متولی محیط‌زیست نیز، ساختاری برای نظارت و رسیدگی به آن ندارد و از تولیت آن سرباز می زند.

گردانندگان سایت یکشهر در همکاری با انجمن اسلامی دانشکده‌ی علوم اجتماعی دانشگاه تهران، عواقب احتمالیِ واگذاری مسئولیت محیط زیست شهری به شهرداری‌ها یعنی خلع یدِ سازمان محیط زیست در این حوزه را در نشستی به تاریخ ۶ مهر در دانشکده‌ی علوم اجتماعی مورد بحث و بررسی قرار خواهند داد.

در شهریورماه سال گذشته بود که وزارت کشور در ابتکاری کم سابقه، پیش‌نویس لایحه‌ای قانونی تحت عنوان لایحه‌ی مدیریت شهری را در سایت خود منتشر کرد و بدین وسیله عموم علاقمندان به موضوعات مختلف در زمینه‌های مختلف مدیریت شهری و پیگیر در زمینه‌های مختلف حیات شهری را از وجود این لایحه مطلع ساخت. در این لایحه که به نظر می‌رسد با هدف یکپارچه‌سازی مدیریت شهری و واگذاری این مدیریت به شهرداری‌ها در شهرهای بالای ۲۰۰ هزار نفر نوشته شده است، نقش شهرداری‌ها بسیار پررنگ‌تر از سابق خواهد شد بدون آنکه لزوماً حوزه‌های نظارتی بر این نقش‌های عدیده تقویت شده باشند. از جمله اینکه تعداد نمایندگان شوراهای شهری و امکانات مالی‌ای که در اختیار آن‌ها برای نظارت قرار خواهد گرفت دست‌نخورده باقی خواهند ماند.

بخشی از این لایحه (مواد ۲۱۶ الی ۲۵۰) ناظر بر مسئولیت شهرداری‌ها در حوزه‌ی محیط زیست و فضای سبز است. در این مواد بسیاری از مسئولیت‌هایی که سابقاً در اختیار سازمان محیط زیست بوده‌اند به شهرداری‌ها واگذار شده‌اند. از جمله در بند ۸ ماده‌ی ۲۱۶ یادآوری شده است که “احیاء، نوسازی و بازسازی فضاهای سبز شهری و مدیریتِ تهیه‌ی طرح و اجرای بوستان‌ها و فضای سبز شهری” در مسئولیت شهرداری‌هاست. با توجه به اینکه علیرغم سرپرستی سازمان محیط زیست در این حوزه، عملکرد شهرداری‌ها در این زمینه به ویژه در یک دهه‌ی گذشته موضوع انتقاد شدید متخصصان شهری، فعالان محیط زیست و رسانه‌های تخصصی و عمومی بوده است، نگرانی‌های جدی در واگذاری مسئولیت سازمان محیط زیست به شهرداری‌ها در این حوزه به‌وجود آمده است.

این رو گردانندگان سایت یکشهر با همکاری انجمن اسلامی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران با برگزاری نشستی تحت عنوان “عواقب واگذاری مسئولیت محیط زیست به شهرداری‌ها: نقد و بررسی پیش‌نویس لایحه‌ی مدیریت شهری از منظر محیط زیست” در صدد نقد و بررسی این لایحه برآمده‌اند . در این نشست عمومی، محمد درویش به عنوان نماینده‌ی سازمان محیط زیست، حسین ساعتچی حقوقدان، میترا البرزی‌منش مدیر انجمن پایشگران محیط زیست ایران، مژگان جمشیدی نماینده سایت سبزپرس و رحمت‌الله حافظی عضو شورای شهر از منظر تجربه‌ی پارلمان شهر تهران به بررسی این لایحه می‌پردازند .

محل تشکیل جلسه در بزرگراه جلال آل احمد – نرسیده به پل گیشا – دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران است. برنامه از ساعت ۱۷ آغاز خواهد شد.

بررسی عواقب واگذاری مسئولیت محیط زیست شهری به شهرداری‌ها  

evaluation-of-6th-plan-ecology-asli-thumb-400x195-1364

بررسی برنامه‌ی ششم توسعه از منظر حفاظت از محیط زیست شهری

حبیب دانشور

یکشهر: بحرانی بودنِ تمامی شاخص‌های محیط زیست در کشور، سیاست‌های کلانِ ناظر بر محیط زیست را به دغدغه‌ای عمومی، گسترده و درازدامنه تبدیل کرده است. سیاست‌های کلانی که اولین طراحیِ آنها در برنامه‌ای پنجساله‌ی توسعه، یعنی مهم‌ترین سند بالادستی کشور پس از قانون اساسی صورت می‌پذیرد.
شناسایی همین اهمیت بود که باعث شد تعدادی از نهادهای غیردولتی برای نقد و ارزیابی این سند گرد هم آمده و تلاش کنند که اهمّ پیشنهاداتِ اصلاحیِ خود را در این زمینه تدوین کرده و برای سازمان حفاظت محیط زیست ارسال نمایند. این نوشته خلاصه‌ای است از آن گزارش. در این نوشته تلاش شده است محورهای اصلیِ موضوعات و حوزه‌هایی که در پیش‌نویس برنامه‌ی ششم در حوزه‌ی محیط زیست یا نادیده گرفته شده یا کمتر به‌دیده گرفته شده‌اند یادآوری شود. برطرف کردنِ عملیِ این ضعف‌ها، اولاً از طریقگنجاندنِ مواد جدیدی به این پیش‌نویس و تکمیل مواد دیگری از آن است؛ دوم مستلزم تدقیق حقوقیِ متن مزبور بوده و نهایتاً منوط به مشارکت دادنِ فعالِ سازمان‌های مردم‌نهاد نه فقط در سطح دیده‌بانی برای اجرای این برنامه که در حوزه‌ی تدوینِ قوانین و آئین‌نامه‌های اجراییِ آن است.