شهرت

بایگانی‌ها شورای شهر - شهرت

 

دومین نامه تشکل‌های دانشجویی دانشگاه های شهر تهران به اعضای شورای اسلامی شهر تهران

ما – تشکل‌های دانشجویی دانشگاه‌هایی که در شهر تهران واقع‌اند – در نامه ای که پیش از این خطاب به اعضای محترم شورای اسلامی شهر تهران نوشتیم، نقش خویش را در جایگاه دیده بان منصف جامعه، با تکیه بر هویت علمی دانشگاه که ضامن صدق و تعهد آن است، بازیافتیم و پاره ای از مسائل مهمی را که سرنوشت شهر ما تهران به آن ها گره خورده است، با آن شورای محترم گوشزد کردیم. همچنین از اساتید محترم دانشگاه های خود، انجمن های علمی و دیگر دانشجویان دعوت کردیم تا هر یک بنا به نقشی که می توانند برای حفظ سلامت شهر و ساکنان آن به عهده بگیرند با مداومت به عرصه بیایند. حال این مداومت را در کرد و کار خود جستجو می کنیم و یک بار دیگر اعضای محترم شورای اسلامی شهر تهران را خطاب قرار می دهیم.

مصاحبه با دکتر حافظی، از اعضای شورای شهر تهران

میلاد شاهی اردکانی*

موضوع اصلی این گفت‌و‌گو شیوه‌ کسب در‌آمد برای شهر‌ها در ایران است. پرسش اصلی این است که در حال حاضر بودجه شهر تهران، از چه راه‌هایی تأمین می‌شود.
اگر بودجه‌ چهار سال گذشته‌ی شهرداری تهران را دنبال کنیم، می‌بینیم که در این مدت، حدود بیست هزار میلیارد تومان از منابع مورد نیاز شهر، از محل فروش تراکم و تغییرکاربری‌ها تأمین شده است؛ این آماربیانگر این است که فضاهای خدماتی، ریه‌های شهر و فضای سبز که پشتیبان شهر محسوب می‌شوند، برای تامین منابع درآمدی قلع و قمع شده است تا به واحدهای تجاری و مسکونی تبدیل شوند. بر اساس استانداردها، حدود یک سوم از فضای شهر مناطق مسکونی، یک سوم خدمات پشتیبانی و یک سوم نیز به معابر، دسترسی‌ها و زیرساخت‌هایی از این قبیل اختصاص یابد. متأسفانه در حال حاضر بیش از ۶۰ درصد از فضاهای شهر تهران به مناطق تجاری و مسکونی تبدیل شده و دیگر جایی برای تردد و نفس کشیدن وجود ندارد؛ و باز هم آقایان احساس می‌کنند که در حال رفتن مسیر درستی‌ هستند و هر روز بر سرعتشان در این مسیر نیز اضافه می‌کنند، اما حقیقت این است که با سرعت از هدف دور می‌شوند. این رفتار موجب می‌شود آسیب بیشتری به مردم وارد شود. این روزها لایحه بودجه سال آینده شهر تهران در حال بررسی است و متأسفانه باز هم مسئولان مُصرند که بخش عمده‌ بودجه در ساخت بزرگراه‌ها صرف شود و این خطاست. ساخت بزرگراه؛ یعنی تشویق مردم به استفاده از وسیله‌ نقلیه‌ شخصی. اگر منابع به سمت ناوگان حمل و نقل عمومی ــ با اولویت حمل و نقل ریلی ــ هدایت شود و اگر هر شهروندی مطمئن باشد با کمتر از پانصد متر پیاده‌روی می‌تواند به شبکه‌ مترو دسترسی پیدا کند، به هیچ عنوان ماشین شخصی بیرون نمی‌آورد.