شهرت

یکی عابری بود بی دست و پای - شهرت

یکی عابری بود بی دست و پای ۲۳ مرداد ۱۳۹۴

 یکی عابری بود بی دست و پای

یکی عابری بود بی دست و پای

فرزانه جهان نما*

حتماً شنیده‌اید که «موتوا قبل ان تموتوا»؛ یعنی بمیرید قبل از اینکه بمیرید. تا دلتان بخواهد تفسیر و توضیح من باب این حدیث هست، که یا خوانده‌اید، یا بعدا می‌خوانید، یا میلی ندارید که بخوانید؛ حالا هرطور صلاح می‌دانید. اما این حدیث به طرز غیرقابل‌باوری اشاره دارد به وضعیت عابران پیاده در خیابان‌های ایران، خاصه در تهران. تعجب نکنید؛ الآن برایتان توضیح می‌دهم تا متوجه شوید.

هر ایرانی حداقل هفت یا هشت بار در هفته از عرض خیابان عبور می‌کند (البته از احتساب آن دسته از هموطنان عزیز که ابتلا به زخم بستر را به خارج شدن از خانه ترجیح می‌دهند صرف‌نظر می کنیم). طریقه‌ی صحیح عبور از عرض خیابان، در مواردی که چراغ قرمز وجود ندارد، به این صورت است که شما خیلی متمدن و با فرهنگ پشت خط عابر پیاده می‌ایستید و صبر می‌کنید تا ماشین‌ها سرعتشان را کم کنند یا کامل متوقف شوند تا شما در سلامت کامل رد شوید. اما خواب دیده‌اید خیر است؛ تا صبح هم که صبر کنید چنین چیزی اتفاق نمی‌افتد. النهایه شما با احتیاط یک پایتان را می‌گذارید جلو که یعنی می‌خواهم رد شوم. متقابلاً راننده‌ی ماشین مورد نظر هم سرعتش را بیشتر می‌کند و هی چراغ می‌زند که اگر پای مبارک را نکشی عقب، قلمش می‌کنم و عمراً اگر بگذارم رد شوی! شما هم که از سر تجربه، این تهدید را جدی گرفته‌اید پایتان را برمی‌گردانید سرجایش و این مکالمه را با تمام ماشین‌های بعدی صورت می‌دهید، بلکه فرجی شود. بعد از مدتی تلاش مذبوحانه درحالی که ناامیدانه به خطوط سفید بی‌مصرف کف خیابان خیره شده‌اید، ناگهان مردی را می‌بینید که یکهو با موتورش می‌پرد جلوی ماشین‌ها. او به سرعت رد می‌شود و غیر از دو تا بوق و یک فحش رکیک، اتفاق دیگری برایش نمی‌افتد. تصمیم می‌گیرید به پی‌روی از او دل را به دریا زده و جان بر کف بپرید وسط خیابان. اولش از صدای وحشتناک ترمزها قلبتان می‌آید توی دهنتان و ممکن است خشکتان بزند. نگران نباشید؛ طبیعی است. برای همه پیش می‌آید. به محض شنیدن فحش‌هایی که متعاقباً نثارتان می‌شود به خود می‌آیید و باقی راه را مثل اسب می‌دوید بلانسبت! اگر زبانم لال هرگز به آن سو نرسیدید، بدانید که مرگ حق است و همانطور که مستحضرید «انّا لله و انّا الیه الراجعون». ضمناً سعی کنید واقع بین و منصف باشید و در نظر بگیرید که اگر جای شما و راننده‌ی ماشین عوض می‌شد عیناً همان حرکات را می‌کردید؛ چراغ می‌زدید، گاز می‌دادید و نمی‌گذاشتید عابر بیچاره رد شود؛ بنابراین هر بلایی که سرتان آمده حقتان است. اما اگر اوضاع خوب پیش رفته باشد، سالم به آن سوی خیابان رسیده‌اید و تا اینجا یکبار قبل از مرگتان مرده‌اید. و اینگونه است که حدیث مذکور در هزار و اندی سال پیش این وضعیت فضاحت بار را پیش‌بینی کرده است؛ آیا ایمان نمی‌آورید؟

*دانشجوی کارشناسی حقوق دانشگاه شهید بهشتی

مطالب مشابه

اشتراک گذاری این مطلب ایمیل لینکدین تویتر گوگل پلاس فیسبوک

مطالب مشابه

ارسال دیدگاه

به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.