شهرت

آنتی حیوانیسم - شهرت

آنتی حیوانیسم ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۵

آنتی حیوانیسم
شیما پاکزاد *

تصور کنید در یک روز آفتابی خرامان‌خرامان در حال راه رفتن‌اید و از نسیم ملایمی که به صورتتان می‌خورد لذت می برید. ناگهان تماس پای کسی را با پهلوی خود احساس می‌کنید و چهار‌ـ پنج متری به هوا می‌پرید. همینطور که در حال لیسیدن قسمت کوفته‌شده هستید، به شخص لگدانداز چشم‌غره می‌روید که «لنگ تو در پهلوی من چیکا می‌کرد روانی؟» البته آنقدر جواب منطقی و متینی از فرد مذکور می‌شنوید که دمتان را روی کولتان می‌گذارید و محل را ترک می‌کنید. این پاسخ چیزی نیست جز «خیلی حیوونی». بله، این وضعیت هر روزۀ خیلی از حیوانات مملکت ما است که از حداقل حقوق حیات بی‌بهره‌اند. به هیچ وجه قصد ندارم حال حیوانات را ارجح به حال خودمان بدانم. اگر دقت کنید از شما نخواستم تصور کنید یک سوسک بالدار هستید که در یک شب مهتابی از چاه مستراح ناغافل بیرون می‌آیید. یا پشه‌ای در اتاق هستید که با حرکت رفت و برگشتی خود در اتاق و تک‌ویزهایتان دم گوش آدم، مو به تنش سیخ می‌کنید. مرگ برای بعضی از حیوانات حق است. روی صحبت من آن دسته از عکس‌العمل‌های نامتعارفی است که با دیدن سگ، گربه و پرندگان و غیره از بعضی افراد سر می‌زند. اصلاً  این علاقۀ پا کوفتن روی زمین و درآوردن صوت‌های نابهنجار و لفظ‌های نامتعارفی مثل پیشته[۱]، چخه[۲]، “هونَّ[۳] و هوشَّ[۴] را حاضر نیستند با هیچ چیز عوض کنند. حالا حیوان مادرمرده چند کیلومتر آن‌طرف‌تر کف زمین ولو شده و در عوالم خودش است، اما جوری به سمتش حمله‌ور می‌شوند که ببر بنگال به گوزن نمی‌پرد. یا کافی است بفهمند حیوانی بالای درخت روی شاخه‌ای نشسته، جوری به درخت آویزان می‌شوند و تکانش می‌دهند که میمون برای کندن موز نمی‌دهد. بعد هم که زهرۀ حیوان را ترکاندند، طوری که تا سه روز بعد هم یورتمه‌کنان به سمت مرزهای کشور می‌دود، قاه‌قاه می‌خندند و جوری احساس صلابت و افتخار می‌کنند که رضازاده بعد از جابه‌جا کردن رکورد جهانی نمی‌کرد.

البته همیشه برای من جای سؤال بود که حیوانات بین لگد و سنگ خوردن در کوچه و خیابان و حبس شدن در آپارتمان‌ها کدام یک را انتخاب می‌کنند. همین خود ما در خانۀ ۱۲۰ متری دلمان می‌گیرد. دو روز با خواهری‌ـ برادری در یک اتاق بمانیم روز سوم دست‌به‌یقه می‌شویم. آن وقت پرندۀ فلک زده را در قفس سی سانتیمر در سی سانتیمتری آویزان به سقف نگه می‌داریم و در دفاع از خود می‌گوییم: «نه، اینو ولش کنم دو روزه می‌افته می‌میره، اهل پرواز نیست!» پس اهل چیست؟ اهل قلیان دوسیب‌نعنا است یا چَه‌چَه در وان حمام؟! آن کرک و پر و بال‌ها هم لابد سمبلیک بهش وصل است. حیوانات خانگی دیگر (غیرپرنده) به مراتب وضعیت بهتری دارند. علی‌الخصوص سگ‌ها، که با قلاده می‌توانند ۲ الی ۴ متری از صاحب خود فاصله بگیرند. اما اینها هم اکثر روز خود را در بالکن سپری می‌کنند. اگر هم به صاحبشان بگویید که آخر خانۀ بدون حیاط جای زندگی حیوان نیست و اصلاً از لحاظ بهداشتی برای خودتان هم سخت است، پاسخ می‌دهد: «نه، پشمالوی من می‌دونه کجا باید کارشو انجام بده. تازه جدیداً یاد گرفته سیفون هم خودش می‌کشه». حالا خدا می‌داند که حیوان مذکور برای تعیین قلمروش تا کجای خانه، ساختمان و محوطۀ اطراف را علامت‌گذاری کرده است. زندگی در آپارتمان طوری خلق و خوی آنها را تغییر می‌دهد که صبح‌ها را با قهوه آغاز می‌کنند و شب‌ها را با آب پرتقال طبیعی پایان می‌بخشند. این دسته از حیوانات خانگی توسط حیوانات کوچه‌خیابانی تکه پاره می‌شوند و اعتماد به نفس لازم برای حضور در اجتماع را هیچ‌وقت پیدا نمی‌کنند. همچنین در روزهای سرد زمستانی جوری لباس بافت از پشم گوسفند و کلاه و شال‌گردن به تنشان می‌کنند که مادر به تن نوزاد خود نمی‌کند.

خلاصۀ کلام اینکه سگ و گربه و بلبل در هال‌اند[۵] تا ما خوشمان باشد. این سرگرم شدن ما آن‌قدر مهم است که مسابقات خروس‌جنگی راه می‌اندازیم و جوری به دورشان حلقه می‌زنیم و عربده می‌کشیم و خواستار مرگ یکی از دو تن هستیم که امپراطور روم و مردمانش هنگام جنگ گلادیاتورها نبودند. و بدین ترتیب جای تعجب نیست که دغدغۀ سعدی هشت قرن پیش هم همین مسئلۀ حیوان آزاری است و بیتی دارد با این مضمون که: «بابا دست از سرشون بردارید، بذارید زندگیشونو کنند».

[۱] لفظ به کاررونده هنگام رویارویی با گربه‌ها

[۲] لفظ  به کاررونده هنگام رویارویی با سگ‌ها

[۳] به معنای سریع‌تر حرکت کن ای حیوان

[۴] به معنای آرام‌تر حرکت کن ای حیوان

[۵] فضای راحتی خانه

* دانش آموخته کارشناسی شهرسازی دانشگاه تهران

نشریه شهرت – درباره ی شهر – شماره ششم – شهر و  جرم – ( انتی حیوانیسم ) 

مطالب مشابه

اشتراک گذاری این مطلب ایمیل لینکدین تویتر گوگل پلاس فیسبوک

مطالب مشابه

ارسال دیدگاه

به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.