شهرت

اینجا تهران نیست - شهرت

اینجا تهران نیست ۲۷ آبان ۱۳۹۴

اینجا تهران نیست

پریسا بزاز*

از متروی صادقیه هم می‌شود؛ با خطی‌های شهرک آپادانا. اما من راه دیگری را پیشنهاد می‌کنم؛ راهی که بیشتر محلی‌های اکباتان و آپادانا می‌شناسند. خودتان را با مترو یا تاکسی به اکباتان برسانید و بروید انتهای فاز سه. به دیوار مرز این دو شهرک مسکونی می‌رسید. شکافی به اندازۀ عبور یک نفر در آن باز است که بین اهالی به دریچه یا سوراخی معروف است. از دریچه که بگذرید، در پیاده‌روی شهرک آپادانا هستید. فاصله‌شان یک دیوار کوتاه است؛ اما فضایشان بسیار بیش از آن دیوار باهم متفاوت است. آپادانا شهرکی است بسیار خصوصی‌تر و سبز‌تر از اکباتان. با وجود اینکه حدود سال پنجاه شکل گرفته و از محله‌های مدرن تهران است،‌ روحیۀ محلی میان افراد آن جاری است. از دریچه که وارد می‌شوید، به خیابان اصلی می‌رسید. اما جز این خیابان،‌ بقیۀ راه‌ها ارگانیک و پیاده‌محور است و بسیار بسیار سبز.

فضای سبز آپادانا هم از جهت کیفیت و هم کمّیت، به جرئت در هیچ محلۀ مسکونی و حتی پارک در تهران مانند ندارد. در فضای بین بلوک‌ها که پیاده‌روی کنید، تراکم درختان به قدری است که نمای درستی از اطراف ندارید. فقط ساختمان‌های دورتر از میان درختان سر بیرون آورده‌اند. همین‌طور که در شهرک قدم می‌زنید و از بابت پیچیدگی فضاها و راه‌ها هیچ نقشه‌ای در ذهنتان شکل نمی‌گیرد، با پدیده‌های جالبی روبه‌رو می‌شوید. ماشین‌هایی که شاید از دهۀ ۷۰ اینجا مانده و هرکسی از کنارش رد می‌شود، ادای دینی به شیشه‌ها و لاستیک‌ها و فرمان و صندلیشان می‌کند. همیشه هم پیرمردی آنجا هست که به شما بگوید نحوۀ نگاه‌کردنتان به این ماشین را عوض کنید؛ که زمان خودش دسته‌گلی بوده است. پشت یکی از مراکز تجاری، رنوی قرمزرنگی است که فقط قطعات فلزی‌اش باقی مانده است و روی درها و کاپوتش را با اسپری نقاشی کرده‌اند. از کنار رنو که رد شوید و به سمت جنوب شرقی بروید، به مسجد می‌رسید. ساختمان مسجد نسبتاً جدید است؛ اما استخر کنار آن که حالا کاربرد انباری پیدا کرده است، ارزش سرزدن دارد. سرسره‌ها و مبل‌های کهنه‌ای آنجاست و اگر قبل از رسیدنتان به آنجا نمِ بارانی زده باشد تا خاک را از گرافیتی‌های دیوار استخر پاک کند، فضای فوق‌العاده‌‌ای برای عکاسی است.

حین پیاده‌روی، نگاهتان را از بچه‌هایی که در محوطۀپایین مشغول بازی‌اند بگیرید و نظری هم به ساختمان‌ها کنید. سبزی از آن‌ها هم بالا می‌رود. گه‌گاهی گیاهان نه‌تنها روی زمین که روی دیوارها تا طبقۀ سوم یا چهارم پیش‌روی کرده‌اند. پیشنهاد من این است که حوالی غروب یا طلوع در آپادانا پرسه بزنید. طلوع، صدای پرندگان را دارد و غروب، نور نارنجی و سایه‌های کشیدۀ درختان را.

اینجا تهران نیست

* دانشجوی کارشناسی شهرسازی دانشگاه تهران

اینجا تهران نیست | درباره شهر | نشریه شهرت

مطالب مشابه

اشتراک گذاری این مطلب ایمیل لینکدین تویتر گوگل پلاس فیسبوک

مطالب مشابه

ارسال دیدگاه

به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.