شهرت

چه کسی مالیات‌ها را پرداخت می‌کند؟ - شهرت

چه کسی مالیات‌ها را پرداخت می‌کند؟ ۱۷ مرداد ۱۳۹۴

چه کسی مالیات‌ها را پرداخت می‌کند

چه کسی مالیات‌ها را پرداخت می‌کند؟

مهرنوش منصور گرکانی*

سال اولی که به شهر «شفیلد» مهاجرت کرده بودیم، اخطاریه‌ای از طرف دولت محلی شفیلد برای ما آمد که در آن به ما هفت روز فرصت داده شده بود تا مالیات شهروندی خود را بپردازیم. پدر من که قبل از آن در ایران هیچ‌گاه به پرداخت مالیاتش توجهی نکرده بود، این اخطاریه را جدی نگرفت. یک هفته بعد از آن اخطاریه‌ی دوم هم برای ما ارسال شد. اما محتوای این نامه تفاوت داشت و ما را به پرداخت کل مالیات شهروندی، در دوره‌ی یک ساله تهدید کرده بود. اما این بار هم پدر من برای آن ارزشی قائل نشد و پرداخت مالیات را پشت گوش انداخت. چند روز بعد به همراه اخطاریه‌ی سوم، کارگران دولت محلی شفیلد هم آمدند تا معادل مقدار مالیات از وسایل خانه‌مان ببرند.

این اولین خاطره‌ای است که من از موضوع مالیات در انگلستان دارم. بعد از آن ما دانستیم که این مالیات در ده قسط و به طور سالانه از ما گرفته می‌شود. البته بعضا تخفیف‌هایی هم شامل حالمان می‌شد. در بین ایرانیانی که می‌شناختیم بودند کسانی که معاف از پرداخت این نوع مالیات بودند چرا که مثلا همه‌ی ساکنین یک خانه دانشجو بودند. بعدها در سایت‌ها و روزنامه‌ها خواندم که مالیات شهروندی از سال ۱۹۹۳ وضع شده و به طور متوسط بین یک چهارم تا نیمی از درآمدِ دولت‌های محلی از این راه تأمین می‌شود.

ماجرای ناآشنایی ما با قوانین اداری و مالی شهر شفیلد به مالیات شهروندی ختم نشد. چند هفته بعد، خودروی شخصی‌مان را از شرکت تحویل گرفتیم و لذت رانندگی با خودرویی آن‌چنانی زیر زبان پدر و مادرم، آن‌قدر مزه کرد که کوتاه‌ترین فاصله‌ها را هم با خودرو طی می‌کردیم. یک‌باردر پی پارک کردن همین خودرو در کنار خیابان و بی‌خبری از وجود پارکومتر و نپرداختنِ وجهِ آن بابت یک پارکِ کوتاهِ حداکثر یک ساعته، چه جریمه‌ی سنگینی که یک هفته بعدش مجبور به پرداختش نشدیم!

چند سال بعد از این اتفاقاتی که در ماه‌های ابتداییِ سکونتِ ما در کشور انگلستان گریبان گیرمان شده بود و وقتی من دانشجوی شهرسازی دانشگاه «شفیلد یونایتد» شدم، دوباره موضوع درآمدهای شهری برای من جذابیت پیدا کرد و من جزو مخاطبان اخباری شدم که به شیوه‌ی کسب درآمد برای دولت‌های محلی و دولت مرکزی، می‌پرداخت. احتمالا شنیده‌اید که سیستم دولتی بریتانیا به دو بخش دولت مرکزی و دولت محلی تقسیم می‌شود. دولت‌های محلی وظیفه‌ی نظارت بر کار شهرداری‌ها را بر عهده دارند.

به طور خلاصه، منابع درآمدی دولت مرکزی شامل مالیات بر درآمدها، بیمه‌ی ملی، مالیات بر شرکت‌ها و فروش بنزین است. منابع درآمدی دولت‌های محلی نیز عبارتند از مالیات شهروندی، درآمد حاصل از نرخ کسب و کار (منظور مالیاتی است که از ملک‎های غیر مسکونی گرفته می‌شود)، درآمدهای حاصل از پارکومتر و عوارضی مشابه با آن که از شهروندان در قبال ارائه‌ی خدمات مختلف اخد می‌شود و از همه‌ مهمتر، بودجه‌ای که دولت مرکزی بر اساس تعداد و ارزش هر ملک و هزینه‌هایی که برای ارائه‌ی خدمات هر شهر نیاز است، به آن دولت محلی می‌دهد.

نکته‌ی قابل توجه در خصوص مالیات‌ها و نرخ‌های مختلفِ دریافتی از شهروندان این است که مقدار آن‌ها با توجه به شرایط و مقتضیات هر شهر و محله، متفاوت است. برای مثال در شهر ناتینگهام، هزینه‌ی پارکومتر برای پارک ماشین‌ها در ناحیه‌های مختلف، با یکدیگر تفاوت دارد. شهرداری، شهر را به سه ناحیه تقسیم کرده که متناسب با آن منطقه و تراکم ماشین در آن‌جا، تعرفه‌ی پارکومتر تعیین شده است. البته این هزینه در شهرهای بزرگتری چون لندن، به تناسب افزایش جمعیت و تراکم حمل و نقل، بیشتر است.

چند ماه پیش، وقتی من به‌طور اتفاقی به سایت دولت محلی شفیلد رفته بودم، متوجه شدم که در سال برای چند هفته جزئیات درآمدها و هزینه‌ها را بر روی وبسایت قرار می‌دهند و شهروندان می‌توانند از این جزئیات با خبر شوند. شهرداری شهر شفیلد در سال گذشته پنجاه و هفت درصد از بودجه‌ی خود را از دولت مرکزی،  دوازده درصد از مالیات شهروندی و بیست و چهار درصد از درآمد حاصل از هزینه‌های شهری مانند پارکومتر  و … کسب کرده است.

* دانشجوی کارشناسی شهرسازی از دانشگاه شفیلد پونایتد انگلستان

چه کسی مالیات‌ها را پرداخت می‌کند؟ – نشریه شهرت – نشریه‌ای درباره شهر – شماره اول – شهر و پول

مطالب مشابه

اشتراک گذاری این مطلب ایمیل لینکدین تویتر گوگل پلاس فیسبوک

مطالب مشابه

ارسال دیدگاه

به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.