شهرت

جوابیه شهرت خطاب به معاونت فنی و عمرانی شهرداری - شهرت

جوابیه شهرت خطاب به معاونت فنی و عمرانی شهرداری ۲ شهریور ۱۳۹۵

در پرونده شهر و مهاجرت یادداشتی با عنوان: «قایق سواری سراب/ دریاچه مصنوعی چیتگر چه بر سر روستاییان جنوب تهران آورد؟»  منتشر کردیم و روابط عمومی معاونت فنی و عمرانی شهرداری تهران در واکنش به این مقاله،یک جوابیه  به معماری نیوز ارسال کرد.
اکنون نویسنده یادداشت در پاسخ به معاونت فنی و عمرانی شهرداری تهران نکاتی را مطرح کرده که در ادامه می‌خوانید:

روابط عمومی معاونت فنی و عمرانی شهرداری تهران،
با سلام.

در خصوص متن قایق‌سواری در سراب، بازنشر شده در سایت معماری‌نیوز توضیحاتی ارائه دادید که از حسن توجه آن نهاد، سپاسگذاریم. توجه و پاسخگویی این نهاد می‌تواند الگویی باشد که سایر دستگاه‌ها نیز از آن پیروی کنند و بیش از پیش به مطالب منتشر شده در خصوصشان واکنش نشان دهند.

اما جواب توضیحات شما.

۱٫ متن یادشده، بار اول در اردیبهشت ماه سال جاری توسط نشریۀ شَهرت منتشر شده است. این گزارش در قالب یک پرونده در خصوص «شهر و مهاجرت» انتشار یافته و به همین خاطر قسمت مقدماتی متن در ارتباط با سایر یادداشت‌های آن شماره از مجلۀ شَهرت می‌باشد. نسخه الکترونیکی این مجله از طریق سایت darbareyeshahr.ir قابل دریافت است.

۲٫ در خصوص ادعای مطرح شده توسط آن نهاد، نسبت به موعد برداشت آب توسط متولیان دریاچۀ چیتگر. نگارندگان این گزارش در حین تحقیقات خود با یکی از مسئولین جهاد کشاورزی شهرستان ری (آقای مومنی) و نیز کشاورزان روستای دوتویه (آقایان سمیعی و برات عزیزی) مصاحبه کرده‌اند و در طی آن گفتگو آنها اذعان داشتند که شهرداری برخلاف ادعاهایی که چندین بار مطرح کرده و گفته تنها در زمستان برداشت از آب رودخانۀ کن صورت می‌گیرد، واقعیت چیز دیگری است. کشاورزان مدعی بودند که عملا تنها مواقعی مثل نوروز امسال که بارندگی در سطح استان بسیار زیاد است، سد در بالادست باز شده و آبی به روستاهای جنوب تهران می‌رسد. هرچند چون در آن مواقع هم عمدتا زمین‌های کشاورزی توسط باران آبیاری شده، نیازی به آبیاری مجدد ندارند و آن آب دیگر براشان کارایی ندارد. همچنین به عنوان شاهدی بر استدلالشان، این توضیح را نیز اضافه می‌کردند که در مواقعی مثل پاییز و زمستان که آب باران، دریاچه را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد و سطح آب آن را بالاتر می‌آورد نیازی به آبگیری چندانی نیست. به ویژه که در این ماه‌ها تبخیر سطحی دریاچه هم کمتر از پیش است.

۳٫ در خصوص حجم آب برداشتی، ممکن است ادعای شما مبنی بر مقدار آن درست باشد، که در خصوص صحت آن مراجع ذی‌ربط در خصوص منابع آب، باید گزارش مستند ارائه دهند. اما همانطور که در بند قبلی نیز اشاره شد، آب باید در زمان مناسب به زمین ها برسد. طبیعتا در ماه‌هایی که بارندگی زیاد بوده و در جنوب شهر تهران هم باران باریده و زمین‌ها توسط باران آبیاری شده‌اند. احتیاجی به ۷۸ میلیون متر مربع آبی که از بالادست به پایین می‌آید نیست.

علاوه بر آن باید توجه داشت که وقتی حجم آب کم می‌شود روستاهایی که در نقاط پایینتری قرار دارند و به عنوان آخرین روستاهای بهره‌مند از آب آن رودخانه به حساب می‌آیند، سهمشان از آب کم می‌شود و کاهش دو و نیم درصدی حجم آب برای تمام روستاها به طور مساوی نیست. در ضمن آنچه که عملا در گزارش قایق‌سواری بر سراب مورد تاکید نگارندگان بوده، لزوما میزان آب برداشته شده نبوده است. بلکه آنچه که مورد تاکید است، بحث حقآبۀ زمین‌های کشاورزی روستاها است. آنچه که در عرف و قانون نیز وجود دارد و دارندگان زمین‌های کشاورزی برخی روستاهای جنوب تهران حتی در اسناد زمین‌هایشان نیز، آن قید شده. حال آن که یک پروژۀ تجملاتیِ شهر تهران که دارای حق‌آبه‌ای نیست، از این آب برداشت کرده و موجب خسران کشاورزانی که دارای این حق هستند شده است. این استدلال در هیچ دادگاه محکمه پسندی مورد تائید قرار نخواهد گرفت که چون حجم مالی که یک شخص به آن حقی نداشته اما از آن بهره برده کم بوده است، پس فرد تخلفی نکرده.

photo_2016-08-17_11-48-36

۴٫ این که هر پروژۀ عمرانی‌ای می‌تواند باعث اشتغال عده‌ای شود، امری طبیعی است. چه برای احداث آن پروژه و چه برای نگهداری از آن. اما با این حساب جلوی هیچ پروژۀ غیرقانونی‌ای که در حال انجام است را نباید گرفت. چرا که هرپروژه‌ای باعث اشتغال عده‌ای می‌شود.

البته آنچه که در متن در خصوص بحث اشتغال تاکید شده، کاهش نرخ اشتغال در کل کشور و یا شهر تهران نیست، بلکه بحث اصلی در این حوزه، بی‌کاری کارگران کشاورزی در روستاها است که بعد از مهاجرت به شهرها مجبور به پذیرش کارهای ابتدایی می‌شوند. افرادی که گاه به دستفروشی خواهند پرداخت که در آن صورت هم مدیریت شهری به عنوان متخلف با آنها برخورد خواهد کرد. در ضمن مسئلۀ دیگر در این حوزه، موازنه‌ای است که بین یک شغل تولیدی و یک شغل خدماتی برقرار است. آنچه که در روستاها از بین می‌رود مشاغل تولید و به سببش تولید است و آنچه که مابه‌ازایش در غرب تهران رخ داده مشاغل خدماتی بوده است … .

۵٫ شما در جوابیه‌تان مدعی داشتنِ طرحی جامع در خصوص کاهش طبقات ساخته شده در حریم دریاچه شده‌اید. آنچه که برای تمامی افرادی که حداقل یکبار گذرشان به این دریاچه افتاده است، اظهر من الشمس بوده، برج‌های بلندی است که در اطراف این دریاچه وجود دارد. ممکن است این ادعا مطرح شود که طرح توسط آن نهاد تهیه شده اما توسط شهرداری منطقه اجرا نشده است که آن از حیطۀ آگاهی ما خارج است و باز هم مسئولیتش با شهرداری منطقۀ ۲۲ و نهاد بالاسری آن یعنی شهرداری کل است. اما آنچه که مسلم است انبوه برج‌هایی است که گاه تا بیست طبقه در اطراف (به ویژه ضلع شمالی و شرقی دریاچه) در این سال‌ها ساخته شده است و بعضی از آن ها هنوز در مرحلۀ ساخت اسکلت است و جرثقیل بالای سر آن حضور دارد. عکس‌هایی از این پروژه‌ها در ذیل این متن، ضمیمه شده است که هنگام تهیۀ گزارش مذکور از محل دریاچه گرفته شده است. 


همچنین در خصوص فضاهای عمومی یاد شده در منطقه بهتر است شفاف سازی شود که دقیقا منظور شما کدام ۲۵۰ هکتار است؟ چرا که وسعت خود دریاچه حدود ۱۳۰ هکتار بوده و حضور جنگل چیتگر هم از قدیم در این منطقه موجب شده سرانۀ فضای عمومی در این منطقه بالا باشد، از طرفی هم بخش شمالی این منطقه کوهستان است که ممکن است درصدی از آن به عنوان فضاهای عمومی توسط شهرداری معرفی شود. اما بنا بر آنچه که در تمام طرح‌های جامع و تفصیلی شهر تهران از دهۀ پنجاه تا کنون مصوب شده است، منطقۀ ۲۲ تهران قرار بوده کمترین ساخت‌وساز را در خود داشته باشد و تنها به عنوان منطقه‌ای توریستی برای کل شهر تهران مورد بهره‌برداری قرار گیرد. حال اینک با توجه به انبوه برج‌هایی که در این سال‌ها در آنجا ساخته شده، بیشترین حجم واحدهای مسکونی در شهر تهران در آنجا ساخته شده و بیش از نیمی از زمین‌های این منطقه تبدیل به برج‌ها و ساختمان‌های غول‌پیکر شده است.

۶٫ در خصوص کاهش قیمت مسکن، باید توجه داشت که مطابق ادعای شما، در سال ابتدایی احداث دریاچه از آنجایی که تصور می‌شد این دریاچه می‌تواند در بهبود هوای اطرافش نقشی ایفا کند، دریاچه باعث رشد قیمت واحدهای مسکونی شد. اما بلافاصله پس از بهره‌برداری از آن و با ملاحظۀ تبعات آن، مبنی بر هجوم پشه‌ها در فصل‌های گرم سال و نیز بوی تعفن دریاچه در ظهرهای تابستان، قیمت واحدها افت چشمگیری داشت. همانطور که شما به درستی اشاره کردید، قسمتی از این افت قیمت به خاطر رکود بازار مسکن بوده است، اما کاهش قیمت مسکن در اطراف این دریاچه بیش از سایر مناطق شهری بوده است که بخش عمدۀ آن به خاطر مشکلاتی است که این دریاچه برای ساکنانش ایجاد کرده است. از آنجایی که نگارندگان این متن چندین بار به منطقۀ اطراف دریاچه مراجعه کرده و با ساکنان و املاکی‌های آن اطراف گفت‌وگو کرده‌اند، از شما دعوت می‌شود که سری به آنجا زده تا از نزدیک با واقعیت‌های امروز منطقه مواجه شوید.

۷٫ بوی تعفن، پشه و چالش‌های اجتماعی مورد اشاره در متن نیز حاصل مراجعه به اطراف دریاچه و گفت‌وگو با نگهبانان آنجا و بخشی از ساکنان و مراجعان است. علاوه بر این، بارها توسط سایت‌های خبری و روزنامه‌ها، در این خصوص گزارش‌هایی منتشر شده که گویا برخلاف این گزارش چندان مورد توجه شما قرار نگرفته است. برای مثال گفت‌وگوهایی که با دکتر حسین آخانی، استاد دانشکدۀ محیط زیست دانشگاه تهران انجام شده، موید این مسئله است که تغییر در اکوسیستم طبیعی موجب بروز مشکلاتی برای ساکنان مجاور دریاچه شده است.

این که این دریاچه مراجعانی دارد نیز نقض کنندۀ حضور پشه‌ها و بوی تعفن نبوده است و تنها یک مغلطه است. چرا که بوی تعفن و حضور پشه ها در همۀ مواقع سال اتفاق نمی‌افتد و در ماه‌های گرم است که حضور چشم گیری دارند، به ویژه ساعت‌های قبل از غروب آفتاب. توصیه می‌شود یکبار در ساعات میانی روز، در  ماه‌های گرم سال، بین ساعت ۱۱ تا ۱۷ به آنجا رفته تا از نزدیک با مشقتی که ساکنان اطراف دریاچه می‌کشند روبرو شوید.
 

 

مطالب مشابه

اشتراک گذاری این مطلب ایمیل لینکدین تویتر گوگل پلاس فیسبوک

مطالب مشابه

ارسال دیدگاه

به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.